بخش كشاورزي به عنوان يكي از زير بناهاي توسعه پايدار اقتصادي همواره مورد توجه كشورهاي صنعتي نيز بوده است. به طوركلي شاخص هايي از قبيل امنيت غذايي، رشد نواحي كمتر توسعه يافته ، كاهش نرخ بيكاري و افزايش درآمد سرانه خانوار در اين مناطق به توسعه اين بخش بستگي دارد. عدم توجه به بخش كشاورزي در قبل از انقلاب سبب مهاجرت بسياري از كشاورزان به شهرهاي بزرگ شد كه اين امر مشكلات زيادي را در كلان شهرها به وجود آورد. با پيروزي انقلاب اسلامي وبه خصوص پس از جنگ تحميلي شاخص هاي بخش كشاورزي بهبود يافت.